على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3397
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
شگفتانگيز و عجب و حيرتانگيز . معجب ( mo'ajjeb ) ص . ع . بشگفتآورنده . معجبة ( ma'jabat ) ا . ع . جاى شگفت و تعجب . و سبب تعجب و دليل تعجب . و سزاوار تعجب . معجة ( ma'jat ) ا . ع . آغاز هر چيزى . و خوبى هر چيزى . و عنفوان جوانى . معجر ( me'jar ) ا . ع . بر سرافكندنى زنان . و يك قسم پارچه يمنى . و آنچه از پوست خرمابن به شكل جوال بافند . معجر ( me'jar ) و ( ma'jar ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامهاى كه زنان بر سر مىپوشند تا حفظ كند گيسوان آنها را و باشامه نيز گويند . و معجر زرنيخ : برگهاى خزان ديده و گلهاى زرد و شعاع صبح صادق . و معجر غاليهگون : شب . معجرد ( mo'ajrad ) و ( mo'ajred ) ص . ع . برهنه . معجرم ( mo'ajram ) ا . ع . شاخ بسيار گره . و گرهدار از هر چيزى . و كوهان شتر . معجز ( ma'jaz ) و ( ma'jez ) ا . ع . ضعف و سستى و ناتوانى . معجز ( ma'jaz ) و ( ma'jez ) م . ع . عجز عجزا و معجزا و معجزا . ر . عجز . معجز ( mo'jez ) ص . ع . آنكه عاجز و ناتوان مىيابد و يا مىپندارد . معجز ( mo'jez ) ا . پ . مأخوذ از تازى - معجزه و اعجاز . معجزات ( mo'jez t ) ع . ج . معجزة . معجزات ( mo'jez t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - معجزهها . معجز آثار ( mo'jez - s r ) ص . پ . عجيب و نادر . معجزة ( ma'jazat ) و ( ma'jezat ) ا . ع . جايى كه در آن از كسب عاجز باشند . معجزة ( ma'jazat ) و ( ma'jezat ) م . ع . عجز عجزا و معجزة و معجزة . ر . عجز . معجزة ( me'jazat ) ا . ع . كمربند و منطقه . معجزة ( mo'jezat ) ا . ع . معجزة النبى : آنچه عاجز كند بدان خصم را وقت غلبه جستن در دعوى و التاء للمبالغة . ر . معجزات . معجزنشان ( mo'jez - nec n ) ص . پ . حيرتانگيز و عجيب و مشهور در كرامت و اعجاز . معجزنما ( mo'jez - nam ) ص . پ . ظاهرسازنده كرامت . و ساحر معجز نما : جادوگرى كه كارهاى وى مانند معجزه باشد . معجزه ( mo'jeze ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آن چيزى كه مردم از آوردن آن عاجز باشند مانند خرق عادتى كه از انبياء صادر مىگردد و شكفت و چمراس و فرجود نيز گويند . و معجزه مسيح : نزول مائده از آسمان و زنده كردن مرده . معجس ( ma'jes ) ا . ع . قبضه كمان . معجل ( mo'jal ) ص . ع . بچه شتر ناتمام زاده شده . و بچه شتر ناتمام زاده شدهاى كه زنده باشد . و شتاب كرده شده . معجل ( mo'jel ) ص . ع . ماده شترى كه قبل از تمامى سال بچه آرد و آن بچه زنده باشد . و ماده شترى كه وقت سوار شدن به روى بجهد . و خرمابنى كه در نخستين گشن بار آرد . و بقرة معجل : ماده گاو با گوساله . معجل ( mo'ajjal ) ص . ع . شتاب كرده شده و شتاب شده . و بشتاب و عجله بجا آورده شده . معجل ( mo'ajjel ) ص . ع . ماده شترى كه پيش از اتمام سال بار آرد . و ماده شترى كه چون پا در ركاب نهند برجهد . و خرمابنى كه در نخستين گشن بار آرد . و شبانى كه شير ناشتاشكن نوشد . و شبانى كه شير اعجالة آورد . معجلا ( mo'ajjalan ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بشتاب و عجله . معجلة ( mo'jelat ) ص . ع . ماده شترى كه چون بر وى سوار شوند برجهد . معجم ( ma'jam ) ص . ع . رجل معجم : مرد نادر الوجود و عزيز النفس . و كذلك : رجل صلب المعجم . معجم ( mo'jam ) ص . ع . نوشته نقطه نهاده . و باب معجم : در بسته . و الحروف المعجم : حروف مقطعه كه بيشتر آنها مخصوص به نقطه مىباشند و معنى آن حروف الخط المعجم مىباشد مثل آنكه مىگويند مسجد الجامع يعنى مسجد اليوم الجامع و بعضى لفظ معجم را مصدر دانسته و آن را بمعنى اعجام گرفتهاند مانند مدخل و مخرج اى من شان هذه الحروف ان تعجم . معجمة ( ma'jamat ) ا . ع . ناقة ذات معجمة : ماده شتر توانا و فربه و باقى مانده بر سير . معجمه ( mo'jame ) ص . پ . مأخوذ از تازى - حروف معجمه : الحروف المعجم را گويند . ر . معجم . معجور ( ma'jur ) ص . ع . رجل معجور عليه : مردى كه همه مال وى را بخواست و سؤال از وى گرفته باشند . معجوز ( ma'juz ) ص . ع . آنكه